De begeleiding van jongeren in Suriname is geen luxe, maar een noodzaak.
Vorig jaar schreef ik een blog over de situatie in ons land, met speciale aandacht voor kwetsbare buurten. Buurten waar we langzaam maar zeker onze jongeren en kinderen dreigen kwijt te raken.
Niet omdat ze geen potentie hebben.
Maar omdat de omgeving hen vaak meer afbreekt dan opbouwt.
Waar raken we onze jongeren aan kwijt?
Wie goed kijkt, ziet dat jongeren vandaag de dag worden overspoeld door prikkels en verkeerde voorbeelden. In veel buurten zijn de uitdagingen groot en de positieve alternatieven schaars.
Denk hierbij aan:
Artiesten en rolmodellen die vulgariteit, schelden en criminaliteit verheerlijken
Seksueel actief gedrag op steeds jongere leeftijd, met een zorgwekkende stijging van hiv-gevallen onder jongeren
Jeugdbendes die jongeren meetrekken in criminele activiteiten
Een groeiend aantal schooluitvallers zonder perspectief
Dit zijn geen losse problemen. Ze hangen met elkaar samen.
Jongeren zonder begeleiding groeien niet vanzelf op
Het is belangrijk om te erkennen dat veel jongeren niet bewust worden verwaarloosd.
Ouders doen vaak wat ze kunnen.
Vaders werken in het binnenland, soms weken of maanden achtereen.
Moeders draaien twee banen en komen uitgeput thuis.
Zelfs ouders die wél betrokken zijn, voelen zich soms machteloos door de keuzes die hun kinderen maken en de invloeden van buitenaf.
Daarom is begeleiding van jongeren in Suriname zo cruciaal.
Niet alleen thuis, maar ook daarbuiten.
Wat bieden we jongeren écht aan?
Neem Ephraimzegen als voorbeeld.
Een gebied met duizenden jongeren en kinderen.
Maar hoeveel veilige plekken zijn er waar zij kunnen:
leren
lezen
praten
groeien
tot rust komen
Ontwikkeling en ontspanning zijn geen vanzelfsprekendheid. En precies daar ontstaat het gat.
Een klein moment dat alles blootlegde
Op zaterdag 27 december 2015 mocht ik vijftien van mijn nieuwe kinderboeken “Jij bent de Held van Suriname” overhandigen aan een kindertehuis in Ephraimzegen.
In dit tehuis wonen kinderen tussen de 7 en 15 jaar.
Tijdens een gesprek met een van de begeleidsters stelde ik een simpele vraag:
“Hoe gaat het met de kinderen?”
Ze was dankbaar voor de boeken, maar haar antwoord raakte me diep:
“De kinderen kunnen niet lezen.”
Dat ene zinnetje liet alles zien waar het misgaat.
Zonder lezen is er geen leren.
Zonder leren is er weinig toekomst.
Van confrontatie naar actie
Met mijn Stichting Studie en Ontwikkelingscentrum werkte ik al aan een projectplan voor:
leesbegeleiding
taal en rekenen
levensbegeleiding en karaktervorming
In 2026 starten we met meerdere projecten. Eén daarvan is Hoopvolle Toekomst.
Dit project richt zich volledig op de begeleiding van jongeren in Suriname, met als doel binnen drie jaar 300 kinderen intensief te begeleiden.
We beginnen bewust klein
Elke verandering begint klein.
Daarom starten we met deze 15 kinderen uit het tehuis.
Zij krijgen begeleiding in kleine groepen, met aandacht voor:
schoolwerk
lezen, taal en rekenen
gedrag en zelfreflectie
het maken van gezonde keuzes
We praten met hen.
We luisteren.
We begeleiden.
Na deze pilotfase breiden we het project stap voor stap uit.
Begeleiding van jongeren in Suriname vraagt samenwerking
Een verschil maken in het leven van één kind lijkt misschien klein.
Maar voor dat kind kan het het verschil betekenen tussen afglijden of opstaan.
Daarom kan ik dit niet alleen.
De begeleiding van jongeren in Suriname vraagt om samenwerking.
Van mensen die willen meedenken, meebouwen en meehelpen.
Samen kunnen we bouwen aan een hoopvolle toekomst.
Eén kind tegelijk.